Το κόκκινο έβαψε το χώμα!

Και τα βράχια κατάπληκτα και τ΄αστέρια μακριά να κοιτάνε....

...και ενώ τα γαλάζια του μάτια ψάχνουν την αιωνιότητα...
το μύνημα δεν έφτασε ποτέ. Ο κόσμος των πρωταγωνιστών ονειρικός πέρα από τη λογική του πραγματικού, αφού η ανθρώπινη ανάγκη, του να γίνεται κανείς ρομαντικός και ερωτικός, είναι ολότελα δική τους υπόθεση!...

Κι εμείς θεατές καρτερικά να αφουγκραζόμαστε τους παφλασμούς από τον ήχο των χρωμάτων, περιμένοντας το συννεφάκι να μιλήσει...