Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

Kλείσε τα μάτια και φαντάσου την, να σου λικνίζεται στους ήχους, αυτής της ουράνιας μελωδίας!


Ποιό καλή η μοναξιά, παρά μια άσχημη παρέα!


Πάρε τον άγγελό σου και όνειρα γλυκά!...


Bλέπεις κάποιες φορές και ο έρωτας τρώει τα μούτρα του!...


Άς το καλύτερα παππού -με όλο το σεβασμό που σου έχω-τόχασες πιά το τραίνο!...


Είναι εμφανές οτι ξύπνησε ο δράκος που φώλιαζε μέσα τους!


Ευτυχώς που οι επίγειοι άγγελλοι έχουν ...χρώμα!.


Κρίμα που ¨βλάπτει σοβαρά την υγεία¨....


Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013

Διεγείροντας το μάτι...

Ευαισθησία και ονειρική μεταφυσική διάθεση, που ,αν και οικεία δεν παύει να διατηρεί  ένα μυστηριακό χαρακτήρα με μορφές και ερωτικά συμπλέγματα που εντυπωσιάζουν με τις βαθύτερες νύξεις που φωλιάζουν πίσω από τις εναλλαγές του χρώματος.
Εδώ η φόρμα ,ώριμη και αρκούντος αυτοσυγκρατημένη, μέσα στην πληθωρικότητά της, δικτυώνεται εκφράζοντας στη διαπασών την ευφορία της ύπαρξης σαν πράξη απελευθέρωσης.....

Οπτική επιλογή φωτοτροπικού πεδίου


Είναι εδώ, που πίσω από τις ατέλειωτες παραλλαγές της παρουσίας του κόσμου, φανερώνεται γαλήνια η μορφή του ανθρώπου, ενώ το έργο φθέγεται την ανθρώπινη μοίρα, στηριζόμενο στην επικουρία των ονείρων.

Πέμπτη 1 Αυγούστου 2013

Το κόκκινο έβαψε το χώμα!

Και τα βράχια κατάπληκτα και τ΄αστέρια μακριά να κοιτάνε....
...και ενώ τα γαλάζια του μάτια ψάχνουν την αιωνιότητα...
το μύνημα δεν έφτασε ποτέ. Ο κόσμος των πρωταγωνιστών ονειρικός πέρα από τη λογική του πραγματικού, αφού η ανθρώπινη ανάγκη, του να γίνεται κανείς ρομαντικός και ερωτικός, είναι ολότελα δική τους υπόθεση!...


Κι εμείς θεατές καρτερικά να αφουγκραζόμαστε τους παφλασμούς από τον ήχο των χρωμάτων, περιμένοντας το συννεφάκι να μιλήσει...












Δυό πουλιά δυό πετροπούλια...